30 september 2019

Hulp voor claustrofobische patiënt bij MRI-scan

MRI Patiënt Johan Ubachs en teamleider Roland KersemakersJohan Ubachs is claustrofobisch en zag als een berg op tegen een MRI-scan. Medewerkers van Medisch Maatschappelijk Werk en Beeldvorming hielpen hem. Dat is zorg die recht wil doen aan de behoeften en wensen van een patiënt. Teamleider Roland Kersemakers: "Een klein gebaar van de zorgverlener kan van grote betekenis voor een patiënt zijn."

Een MRI-scan? Veel mensen liggen er niet echt wakker van. Patiënt Johan Ubachs doet dit wel en hoe. "Ik ben sterk claustrofobisch. Dat heb ik niet alleen als ik de MRI in moet, maar ook in een gesloten kamer of lift. Dan word ik zenuwachtig, begin te trillen en transpireren en ben ik niet meer te houden, ik moet eruit." Die angst heeft hij vermoedelijk overgehouden aan een burn-out. Eerdere scans onderging hij onder narcose, maar behandelaars doen dit liever niet. Een narcose is nooit zonder risico. Johan Ubachs: "Alleen al toen de dokter zei om het dit keer in elk geval te proberen, brak het zweet uit. Ik begin dan slecht te slapen, word onzeker in het dagelijkse leven. Het houdt me continu bezig." Ubachs maakte zijn probleem kenbaar en werd doorverwezen naar Medisch Maatschappelijk Werk, waarna medewerker Janine Portier beloofde dit snel te gaan regelen.

Rondleiding

Teamleider Roland Kersemakers van Beeldvorming nodigde hem uit voor een bezoek. Ubachs: "Ik kreeg uitgelegd wat er gaat gebeuren en kreeg een rondleiding. Roland beloofde ook tijdens de scan aanwezig te zijn. Met name hierdoor werd ik gerustgesteld. Wat ik prettig vond is dat er niet bagatelliserend over werd gedaan. Zo van: stel je niet aan, zo'n scan duurt maar even."

Persoonlijke aandacht

Het Maastricht UMC+ krijgt vaker te maken met bange patiënten, zowel kinderen als volwassenen. Teamleider Kersemakers onderschrijft het belang van persoonlijke aandacht. "Het gaat erom dat je de tijd neemt om te luisteren naar de wensen en behoeften van een patiënt. Ja, ook onder extreme werkdruk. Een patiënt mag daar niet de dupe van zijn. Dat is kwaliteit van de zorg, waar mijn hele team voor staat." 

Voorlichting

In de toekomst wil Kersemakers de persoonsgerichte zorg voor mensen met claustrofobie uitbouwen. Dat begint met goede voorlichting. "Als een patiënt verteld krijgt dat het onderzoek binnen vijf minuten is gebeurd en ze horen hier dat het een half uur tot soms anderhalf uur kan duren, dan schrikt iemand wel even. Ook moeten de spookverhalen dat je bij MRI-scans een enge tunnel ingaat de wereld uit. Dat is namelijk niet zo." 

Huiskamergevoel

Ook de zorgomgeving is hierop van invloed. "We hebben onze scanlocaties dusdanig ingericht dat deze niet meer aan een onderzoeksruimte doen denken. Er is sfeervolle verlichting, een televisie, de patiënt kan naar muziek luisteren en kijkt liggend naar een wolkenhemel." Ubachs beaamt dit. "Het geeft meer een huiskamergevoel waarbij je je op je gemak voelt." Ubachs waardeert de persoonlijke aandacht, maar vindt wel dat patiënten hier een eigen verantwoordelijkheid hebben. "Je moet over je gevoel durven praten, je kwetsbaarheid laten zien. Ik had ook kunnen zeggen: ik houd mij groot, terwijl je ondertussen verrekt van de angst in dat ding. Benoem het probleem waarvan je last hebt."

Winst

Komende maand wacht Ubachs de MRI-scan zonder narcose. Bang is hij niet op dit moment. "Alleen dat al is een groot verschil. Vroeger had ik een paar weken peentjes gezweten, zou ik snel geïrriteerd zijn geweest en weinig voor elkaar krijgen. Mocht het vlak voor de scan toch weer mis gaan, dan is dat zo. Belangrijk is dat ik nu rustig ben en een goed gevoel heb. Dat is sowieso winst."